Wraz ze zmianą roku, przychodzi czasami chęć na refleksje nad minionym czasem, tym co się udało i czego się nie udało osiągnąć. Konfrontacji planów z rzeczywistością. Tą razą nawet bez niechęci 🙂
Balans w tym roku, ku mojemu zdumieniu, jest mocno na plus jeśli chodzi o liczbę zamierzonych vs wykonanych rzeczy, aczkolwiek to zapewne tłumaczy dlaczego ledwie zipię. Strasznie dużo tego było jak dla mnie, ale naprawdę nie mam na co narzekać. Świadoma jestem tego jak bardzo komfortowa jest moja sytuacja, szczególnie w porównaniu z rzeszą ludzi, dla których miniony rok był dość bezlitosny i bolesny. Z drugiej strony, porównywanie się z innymi, czy mają lepiej czy też gorzej, nie prowadzi raczej do niczego dobrego i jest to jedna z wielu rzeczy, nad zaprzestaniem których staram się pracować. Jak widać na razie niezbyt skutecznie… 😛
Tyle się działo na świecie w tym roku, w samej Polsce też niemało. W pewnym momencie, za dobrą radą, musiałam zaprzestać korzystania z Facebooka bo w tak zły stan mnie wprowadzało to co tam znajdowałam. I okazało się, że Facebook nie jest mi do względnego ukontentowania potrzebny. Wręcz przeciwnie. Dodatkowo, w trakcie tego roku skrystalizowała się we mnie potrzeba poszukiwania antidotum, „leku na całe zło”, czy raczej negatywne wieści zalewające z prawa i lewa i zamarzył mi się portal z samymi dobrymi wiadomościami. Jeszcze takiego nie znalazłam, nie żebym jakoś specjalnie dużo szukała, ale za każdym razem jak trafię na kawałek wieści, które pokazują, że ludzie są dobrzy, skłonni do niesienia bezinteresownej pomocy innym, robi mi się ciepło na sercu i są to jedyne wiadomości, które chętnie czytam.
Mimo pandemii, ten rok będzie mi się dobrze kojarzył: z zakończeniem jednego etapu i rozpoczęciem kolejnego. Cały czas się z tego cieszę 🙂
To był nietuzinkowy rok, dający inną perspektywę, zmieniający priorytety, jeśli ktoś miał czas i chęć na refleksje.
Ciekawe jaki będzie następny…